انگار من از جای بُریدگیِ زخمی در تن تو روییده ام.
اخ دوستت دارم
وقتی می نویسم که دوستت دارم سینه هایم درد میگیرند؛
همیشه همین طور است.
عشق مثل شیری که در پستان می ماند و مکیده نمی شود،
میخواهد سینه ام را بشکافد.
اگر باد خاکم را ببرد و هیچ بشوم باز هم دوست دارم.
�از نامه های فروغ به ابراهیم گلستان�