شخصیت من طوریه که خیلی وقتا وقتی از یه آدم ناراحت میشم همون لحظه بهش نمیگم و اونا هم نمیفهمن و فکر میکنن همه چی روبراهه
اما خب حقیقت اینه که من پشت ظاهر خونسردم کلی حال بد و افکار منفی هست که ازدرون میخورنم.
و وقتی یهو کاسه صبرم لبریز میشه و شروع میکنم به حرف زدن حرفام خیلی تیز و برنده میشن و خب طرف مقابل و خیلی ناراحت میکنم
اما خب بازم تو همین حالت هیچکس نفهمید که بازم من چقدر داغونم
خلاصه علاوه بر ناراحتی قبلیم یه ناراحتی دیگم بخاطر ناراحت کردن طرف مقابلم بهم اضافه میشه و میگم دختر عجب عنی هستی تو!!!
و خب این چیزیه که نمیتونم کنترلش کنم...
و اینجوری گند میزنم به روابط دوستانه و عاطفیم🤝🏽
ولی خب مابین همه اینها و با درک کردن این موضوع که اخلاقم خیلی مزخرفه
کاش اون ادمام رفتار خودشونو درک میکردن و میفهمیدن که چرا اینقدر تلخ و زهرمار میشم یهو
ولی خب هیچوقت نفهمیدن....