اندازه سه روز گوشیم خاموش بود و عملا من هیچ دسترسی به گوشی و فضای مجازی نداشتم و باید بگم خیلی توی این چند روز راضی بودم
اعصابم آرومتر بود، شب ها راحت میخوابیدم و صبح ها هم موقع بیدار شدن انرژی زیادی داشتم.
دروغ چرا ولی دوست داشتم این وضع همچنان ادامه پیدا کنه ولی خب تو قرن 21 نمیتونی همیشه از تکنولوژی دوری کنی.
توی این چند روز دائم انیمه میدیدم و کتاب میخوندم طوری که توی یک روز یدونه کتاب 300 و خورده ای صفحه رو تموم کردم
اسم کتابشم سپید دندان اثر جک لندن بود
نمیدونم این کتاب چجوری سر از کتابخونم در آورده بود
احتمالا مامان اونجا گذاشته بودتشون چون با توجه به قیمتی که روی جلد کتاب زده بود حدس زدم که این کتاب مال چند سال پیشه
وگرنه کدوم کتابی الان 15 هزار تومنه:)؟
خلاصه که کتاب جالبی بود و موضوعش برام جدید و یجورایی جذاب بود(ویکی پدیا )
چند روز دیگه عیده و عملا مثل سالهای قبل تر بازم هیچ حسی نسبت بهش ندارم
این چند روز چنان از لپ تاپم کار کشیدم که مطمئنا اگه میتونست حرف بزنه ازم میخواست که بکشم بیرون
گاهی اوقات میرفتم و آهنگایی که ارزش معنوی بالایی برام داشتن و گوش میکردم یا کل اون پنج هزار عکسی که توی لپ تاپم هستن و میدیدم و غرق گذشته ها و خاطرات خوبم میشدم
بعضی از عکسامو که نگاه میکردم متوجه شدم که واقعا توی عکس گرفتن از خودم حوصله ی زیادیو به خرج میدادم چون هرکاریم کنم نمیتونم الان اینقدر زیبا از خودم عکس بگیرم
امشب که گوشیمو روشن کردم یکیشونو گذاشتم پروفایلم و از اونجایی که همه همیشه منو با لباسای اور سایز دیدن امشب با همچین واکنشی از طرف معصومه روبه رو شدم💆🌚
دارم به بودن توی خونه عادت میکنم و دوست ندارم برم خوابگاه
واقعا آدمیزاد موجود عجیب و مزخرفیه که خیلی زود به همه چی عادت میکنه...